informatyki i systemów mikroprocesorowych

    Obraz zapisany wektorowo jest przechowywany jako zespół standardowych elementów, takich jak linie (proste bądź krzywe), obszary, napisy, znaczniki itp. Obraz przedstawiany na urządzeniu (monitor, drukarka, ploter) jest „kreślony” element po elemencie. Każdy element obrazu jest opisany za pomocą pewnej liczby cech (atrybutów), których wartości można zmieniać podczas edycji. Cechy — ich nazwy, właściwości i zasady edycji — zależą od środowiska, w którym powstaje rysunek. Poszczególne elementy rysunku mogą się wzajemnie przesłaniać lub przenikać. Język grafiki wektorowej znany jako VRML (Virtual Reality Modeling Language) służy, jak wskazuje jego nazwa, do modelowania i opisu obiektów trójwymiarowych. Nadaje się doskonale do opisywania nawet bardzo skomplikowanych układów wielu obiektów. Odpowiednie oprogramowanie pozwala na ich wizualizację z różnych miejsc, uwzględniając perspektywę, oświetlenie i ewentualny ruch. Typowe zastosowania grafiki wektorowej to wszelkiego rodzaju wykresy i rysunki techniczne, prezentacja danych i modelowanie. Zapis wektorowy jest odpowiedni także dla gotowych dokumentów nie przeznaczonych do dalszej edycji, na etapie pomiędzy edycją a wydrukiem: służą do tego na przykład formaty PostScript: i PDF (Portable Document Format). W ten sposób rozpowszechnia się np. gotowe artykuły, raporty i dokumentację w Internecie. W skrajnym przypadku zapis wektorowy obrazu może zawierać wyłącznie polecenia dotyczące poszczególnych pikseli; zapis taki jest wtedy praktycznie równoważny zapisowi rastrowemu.